Dzieciątko Jezus

Kalendarz

maj 2017
N P W Ś C Pt S
30 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 1 2 3
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj213
mod_vvisit_counterWczoraj189
mod_vvisit_counterW tym tygodniu805
mod_vvisit_counterW zeszłym Tygodniu1345
mod_vvisit_counterTen miesiąc4189
mod_vvisit_counterPoprzedni miesiąc12930
mod_vvisit_counterWszyscy1467674
We have: 34 guests online
Your IP: 54.224.103.180
 , 
Today: Maj 24, 2017

Edycja sandomierska 47/2007

Jakub Kowalski

W Tarnobrzegu to miejsce wszyscy nazywają Skalną Górą, niektórzy mówią, że „to na Powiślu” – osiedle, które od niedawna wpisało w panoramę miasta ogromny krzyż, rzucający się w oczy, przy wjeździe do siarkowego grodu od strony Wisłostrady. Obecny, ciągle piękniejący kościół – historia jego prawie jak z amerykańskiego filmu – to dawny budynek kotłowni, potem Miejskiego Domu Kultury, a potem jeszcze własność zbankrutowanego prywatnego przedsiębiorcy.

Kiedy władze Tarnobrzega przekazały go Ojcom Dominikanom, jako rekompensatę za wywłaszczone przez PRL mienie kościelne, ci przekazali go z kolei Kurii Biskupiej, no i zapadła decyzja, by obiekt przebudować na kościół. Legenda Miasta – ks. prał. Michał Józefczyk – pilotował pracami adaptacyjnymi, porządkowymi i na zmianę z dominikanami, księżmi z parafii św. Barbary odprawiał co niedzielę Msze św. Tak przygotowywano miejsce dla Chrystusa Króla, który jak w 1997 r. wziął intronizacyjnym aktem we władanie cały Tarnobrzeg, tak w 2002 r., w lutym, zapragnął zakrólować na Skalnej Górze.

Zaledwie kilka lat, a wydarzyło się tutaj tyle: od „pierwszej” Mszy św., sprawowanej przez abp. Ignacego Tokarczuka 24 lutego 2002 r. aż do dzisiaj, kiedy powiększony o nową nawę, dobudowaną dzwonnicę kościół ciągle pięknieje i wkorzenia się w serca mieszkańców tarnobrzeskiego Powiśla. Dzisiaj już nie tak jak na początku, kiedy prowizoryczne plansze dekoracyjne zakrywały porozbijane ściany, a na tymczasowym ołtarzu dokonywała się pierwsza Ofiara, w której „przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie” wszyscy mieszkający tutaj włączali swoje nadzieje i radości, smutki i cierpienia, marzenia i codzienność. Ks. Adam Marek 1 marca 2003 r. przybył tutaj jako pierwszy proboszcz nowej parafii i w nowym kościele, w którym były już boczne ołtarze Matki Bożej i św. Józefa, ołtarz główny z figurą Chrystusa Króla, kontynuował prace nad upiększaniem kościoła i terenu wokół niego.
Wszystko toczyło się tutaj wręcz błyskawicznie: kolejne daty wyznaczały pierwsze ważne wydarzenia nowego kościoła i nowej parafii, wpisując się tym samym w historię Tarnobrzega. 11 maja 2003 r. we wszystkich tarnobrzeskich kościołach został ogłoszony dekret biskupa ordynariusza Andrzeja Dzięgi, mocą którego erygowano nową parafię. 18 maja 2003 r. odbyło się wprowadzenie nowego proboszcza, którym oczywiście pozostał ks. Adam Marek. 22 czerwca 2003 r. poświęcono wnętrze kościoła – tego aktu dokonał bp Edward Frankowski. A potem pojawił się obok ks. Adama pierwszy w historii tej parafii wikariusz – ks. Tadeusz Ziętkowski, a po nim ks. Wiesław Surma i ks. Leszek Pituch – obecni wikariusze parafii Chrystusa Króla. Niecałe pięć lat, a zmian tutaj tyle, że wjeżdżając na Skalną Górę, pod kościół odnosi się wrażenie, jakby to miejsce było już tutaj od dawna.
Na początku wszystko było tutaj pierwsze: pierwszy proboszcz i pierwsze pogrzeby, pierwsze chrzty i śluby, pierwsza i niezapomniana Komunia św. dzieci niepełnosprawnych z Ośrodka Rehabilitacyjno-Opiekuńczego, a potem pierwszy dzwon odlany przez Felczyńskich w Przemyślu o wymownym imieniu „Jan Paweł II”, ufundowany przez Prezydenta, Radę Miasta, Proboszcza i parafian. Na chórze, w listopadzie 2004 r., zamontowano prospekt piszczałkowy i organy holenderskiej firmy „Johannus”, zaadaptowano komin kotłowni na piękną dzwonnicę – prawie każdy dzień przynosił coś nowego. Materialne dokonania szły – i idą nadal – w parze z duchowym zasiewem, dokonywanym przez Księdza Proboszcza i księży wikariuszy, owocującym grupami duszpasterskimi, gromadzącymi się pod sztandarami Króla. 26 listopada 2006 r. siostry Adoratorki Krwi Chrystusa z Bolesławca Śląskiego przywiozły nowy sztandar z wizerunkiem Marii de Mattias oraz ofiarowały nowej parafii relikwie tej świętej. 17 grudnia 2006 r. po rekolekcjach adwentowych odbyła się w kościele intronizacja figurki Dzieciątka Jezus, której dokonał ks. Adam Marek w asyście prowadzącego rekolekcje, misjonarza ze Zgromadzenia Świętej Rodziny ks. Stanisława Malinowskiego z Bąblina. Figurka Dzieciątka Jezus została umieszczona w nawie bocznej, w ołtarzu Świętej Rodziny, pomiędzy figurami św. Józefa i Maryi, na specjalnym podwyższeniu – tronie. Porcelanowa figurka jest kopią Praskiego Dzieciątka Jezus, zwanego i czczonego jako łaskami słynące Cudowne Jezulatko na Małej Stranie w Pradze czeskiej.
Świątynia posiada już nową nawę, w której zostanie umieszczony obraz Jezusa Miłosiernego i ogromny krzyż, z wyrzeźbioną głową Chrystusa z Całunu Turyńskiego. To dzieło ofiarował parafii Henryk Wójcikowski – artysta z USA i w czasie najbliższego odpustu zostanie ono uroczyście poświęcone. „Chryste królu, Chryste zwyciężaj” – modli się codziennie tarnobrzeska Skalna Góra – i widać jak zwycięża i jak króluje.


Edycja sandomierska 50/2004

Rafał Tracz

Tegoroczna uroczystość, kończąca rok liturgiczny, przejdzie do historii najmłodszej z tarnobrzeskich parafii – Chrystusa Króla na Skalnej Górze: w tym dniu dokonało się w niej doniosłe wydarzenie – bp Edward Frankowski poświęcił dzwonnicę, ufundowaną przez władze miasta i parafian.

Owocem łączności z pontyfikatem Jana Pawła II, wdzięcznością i pragnieniem jego uczczenia stała się inicjatywa, by w tym tarnobrzeskim miejscu stanął Chrystusowy Krzyż. By z wysokości dawnego komina odzywał się dzwon o imieniu „Jan Paweł II” z wyrytymi słowami: „Nie lękajcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi!”. By w końcu z wysokości 28 metrów „pomagał wszystkim odkrywać nieustannie tę prawdę, że Chrystus jest Jedynym Zbawicielem Świata i Królem ludzkich serc!”.
Ksiądz Proboszcz podziękował władzom miasta za współfinansowanie i wspieranie tej inicjatywy, parafianom i wszystkim tym, dzięki którym powstał, za ich ofiary i modlitwy, za włożony trud i pracę. Podczas homilii Ksiądz Biskup podkreślił, że wystarczy jedno: „uwierzyć w Chrystusa i zawierzyć Chrystusowi, jako naszemu Jedynemu, Najwyższemu Królowi. Im więcej ludzi zdobędzie się na to, tym może być szczęśliwsza przyszłość nasza. Ale to od Chrystusa nie zależy, jaka będzie nasza przyszłość. On chce nas wszystkich uszczęśliwić, On nas wszystkich kocha, to tylko od nas zależy, czy uwierzymy w Jego miłość, czy podporządkujemy się Jego woli, czy będziemy go słuchać we wszystkim, czy będziemy pragnąć, by Jego Królestwo przyszło w końcu, czy będziemy pragnąć tego ładu ewangelicznego, opartego na prawdzie, sprawiedliwości, miłości i pokoju w całym życiu naszym”. W dalszej części nawiązał m.in. do okładki Niedzieli z 21 listopada 2004, przedstawiającej Chrystusa Króla, zachęcając jednocześnie zgromadzonych do sięgania po Niedzielę, w której od dwóch miesięcy istnieje sandomierska wkładka diecezjalna.

Polecane strony