Dzieciątko Jezus

Kalendarz

czerwiec 2017
N P W Ś C Pt S
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 1
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj309
mod_vvisit_counterWczoraj172
mod_vvisit_counterW tym tygodniu1014
mod_vvisit_counterW zeszłym Tygodniu838
mod_vvisit_counterTen miesiąc4977
mod_vvisit_counterPoprzedni miesiąc4975
mod_vvisit_counterWszyscy1473437
We have: 35 guests, 2 bots online
Your IP: 54.198.205.145
 , 
Today: Cze 28, 2017

Wstęp

Wstęp

Jadąc szosą od strony Baranowa Sandomierskiego do Tarnobrzega, zauważymy z daleka po lewej stronie, obok wieży ciśnień w postaci grzyba , betonowy komin górujący nad blokami. Cóż to za obiekt? Czemu ma służyć?

Gdzieś od końca lat 50-tych ubiegłego wieku stoi on nieczynny. Jest to pozostałość po pierwszej osiedlowej ciepłowni centralnego ogrzewania w Tarnobrzegu. Stoi ,  bo już nie ma zastosowania, a jego likwidacja to dodatkowy koszt . Teraz , nadarza się okazja aby dać mu nowe przeznaczenie. Przedstawię; trochę historii tego obiektu i jego otoczenia.

Historia

Odkrycie złóż siarki w rejonie Tarnobrzega w 1953 roku sprawiło, że planiści dla przyszłych pracowników kopalń jak też zakładów przetwórstwa siarki,  postanowili zlokalizować w Tarnobrzegu osiedle mieszkaniowe. Dlatego z rozpoczęciem prac przy budowie kombinatu siarkowego w Machowie i robót w kopalni siarki w Piasecznie, zaczęły się prace budowlane w mieście. Obok pierwszych budynków jakie powstały w latach 1955/56 ,to jest budynku przyszłej dyrekcji Kopalń i Zakładów Przetwórczych Siarki przy ulicy Mickiewicza, oraz dwóch bloków mieszkalnych przy ulicy Moniuszki, w lasku nad Wisłą, rozpoczęto budowę bloków osiedla awaryjnego dla przyszłych pracowników kombinatu. W ramach budowy osiedla zaplanowano dla niego ciepłownię centralnego ogrzewania. Zlokalizowano ją po stronie południowej skarpy Wiślanej. Wybudowano halę na piece i kotły, betonowy komin do odprowadzania spalin, pomieszczenia na koks, plac składowy i budynek socjalny. Kiedy w latach 60-tych nastąpiła szybka rozbudowa Tarnobrzega zaistniała konieczność budowy znacznie większej ciepłowni dla rozbudowującego się miasta.

Po uruchomieniu nowej ciepłowni pomieszczenia starej postanowiono nieco rozbudować, zmodernizować i przeznaczyć dla potrzeb lokalnej młodzieży i dzieci. W roku 1962 „Miastoprojekt" w Rzeszowie na zlecenie „Siarkopolu" przystąpił do przeprojektowania obiektu. Halę kotłowni przemieniono na salę widowiskową ,a pozostałe pomieszczenia dostosowano dla potrzeb różnych kół zainteresowań dzieci i młodzieży.

W 1966 roku utworzono w tym miejscu Młodzieżowy Dom Kultury. Miały tam zajęcia różne kółka zainteresowań jak; kółko teatralne, plastyczne, poezji, fotograficzne. Była tam też sala do ćwiczeń baletowych, ognisko muzyczne, ćwiczyła orkiestra zakładowa oraz prowadzona była inna działalność z młodzieżą. Młodzieżowy Dom Kultury wprowadził wielkie ożywienie w życiu kulturalnym naszego miasta. Swoją działalnością wpływał na cały nasz region. Szczególnie organizowane konkursy i zawody lokalne jak też międzyokręgowe, na których zespoły zdobywały czołowe miejsca i nagrody stały się głośne w całym kraju. Dopóki trwała hossa na siarkę były i pieniądze na kulturę, która zaspakajała potrzeby wielu jej mieszkańców starszych i młodych. Kiedy zapotrzebowanie na siarkę spadło , brak pieniędzy i upadek „Siarkopolu" spowodował, że zaprzestano działalności kulturalnej z młodzieżą, a sam obiekt sprzedano osobie prywatnej. Zmieniło się też przeznaczenie pomieszczeń. Znalazła tam siedzibę przez pewien okres rozgłośnia radia lokalnego „Leliwa", szkoła nauki jazdy samochodowej, hurtownia farb i lakierów „Polar" i inne firmy. Kiedy właściciel nie wywiązał się z zobowiązań finansowych, bank przejął całość pod zastaw. Obiekt ten stał bez opieki przez kilka lat, stając się meliną dla narkomanów i osób zdegenerowanych świata przestępczego. Efektem była ogólna dewastacja obiektu.

Nowe przeznaczenie.

W 2002 roku władze miasta wykupiły od państwa były Młodzieżowy Dom Kultury i przekazały Ojcom Dominikanom w ramach rekompensaty za wywłaszczone kiedyś mienie kościelne. Ci zaś przekazali obiekt do dyspozycji Kurii Biskupiej w Sandomierzu, która zadecydowała o przebudowie obiektu i utworzeniu w nim kościoła oraz ośrodka wychowawczo - opiekuńczego dla młodzieży.

Pomieszczenie na cele sakralne

W połowie października 2002 roku przystąpiono do sprzątania pomieszczeń i adaptacji sali widowiskowej na kościół. Już 24 listopada 2002 roku ks. abp senior Ignacy Tokarczuk z Przemyśla odprawił pierwszą Mszę świętą. Był to dzień „Chrystusa Króla" od którego kościół, a następnie parafia nosi nazwę. Początkowo co tydzień w niedzielę odprawiane były Msze święte, o godz. 8.30 i o godz. 10.00 oraz wieczorem o godz. 17.00 nieszpory, a o godz. 18.00 msza św. Pracami adaptacyjnymi kierował i budowę prowadził ks. prał. Michał Józefczyk proboszcz parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy na „Serbinowie" w Tarnobrzegu. W niedzielę, 22 grudnia 2002 roku po odprawionej Mszy św. o godz. 8,30 pozostał w tabernakulum nowo postawionego ołtarza Najświętszy Sakrament. Od tego momentu przy ołtarzu świeci się wieczna lampka, znak obecności Pana Jezusa w świątyni. W czasie Mszy św. o godz. 10.00, na balkonie grała orkiestra górnicza pod batutą dyrygenta p. Zenona Piekarza.

Cały czas trwały nieustanne prace przystosowujące pomieszczenie do zadań sakralnych. Co tydzień obserwowaliśmy zaskakujące postępy prac. W ołtarzu głównym ustawiono na stałe figurę Chrystusa Króla, a w bocznych ołtarzach postacie gipsowe Matki Bożej i św. Józefa. Same ołtarze   zostały przywiezione z likwidowanego kościoła w Holandii.

Pierwszą Pasterkę w odbudowywanej sali, z okazji Bożego Narodzenia, odprawił ks. prał. Michał Józefczyk w dniu 24.12.2002 roku o godz. 22.00. Natomiast Msze św. w Nowy Rok 2003 odprawił ks. prałat o godz. 8.30, 10.00 i wieczorem o godz. 18.00. W bocznej nawie kościoła, przed ołtarzami ustawiono szopkę betlejemską z figurką Pana Jezusa w żłóbku i postaciami Matki Bożej i Świętego Józefa. Przy głównym ołtarzu postawiono choinki, świątecznie przystrojone lampkami i banieczkami, a do wazonów zamiast kwiatów włożono barwnie ubrane stroiki świerkowe. Na okres świąteczny przerwano prace modernizacyjne.

Polecane strony