Dzieciątko Jezus

Kalendarz

styczeń 2018
N P W Ś C Pt S
31 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 1 2 3
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj537
mod_vvisit_counterWczoraj261
mod_vvisit_counterW tym tygodniu1280
mod_vvisit_counterW zeszłym Tygodniu3237
mod_vvisit_counterTen miesiąc6533
mod_vvisit_counterPoprzedni miesiąc16990
mod_vvisit_counterWszyscy1528506
We have: 43 guests online
Your IP: 54.242.175.98
 , 
Today: Sty 16, 2018

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej

Uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej w tradycji ludowej potocznie zwana Boże Ciało.

Ten dzień jest dniem radości i dziękczynienia za dar Eucharystii. Oznajmiamy światu swoją radość. Podczas procesji Chrystus jest obecny na naszych ulicach. Przypominamy, że Jego obecność rozciąga się na całe nasze życie, nie jest zamknięta tylko w murach świątyni, w ścianach tabernakulum.

Tajemnica.

Eucharystia jest tajemnicą, której do końca nie zrozumiemy. Pod postacią opłatka przyjmujemy Chrystusa. Gościmy w swoim sercu Boga. Jest to akt niepojęty, zbyt wielki, aby ludzkim umysłem móc go ogarnąć. I tak też to przyjmuję: nie wszystko umiem i mogę zrozumieć, ale wierzę. Wierzę poprzez lekturę, obserwację, doświadczenie i przede wszystkim łaskę. I przez tę wiarę sięgam do Miłości do Boga samego. Przez wiarę, że podczas komunii następuje spotkanie z Bogiem żywym, Stwórcą i Miłością. To wydarzenie jest fascynujące i jednocześnie przytłaczające ogromem i odpowiedzialnością. W tym spotkaniu uświadamiam sobie, że tak naprawdę jestem jak ziarnko piasku wobec ogromu i wspaniałości Boga.

Dar

„Chleb łamany na naszych ołtarzach, ofiarowany nam, jako pielgrzymom wędrującym po drogach świata, jest panis angelorum, chlebem aniołów, do którego nie można zbliżać się bez pokory setnika z Ewangelii”. Chleb aniołów, manna, która sprawia, że wśród piasków pustyni nie giniemy, lecz dostajemy energię, aby iść naprzód do Ziemi Obiecanej. Chleb, który krzepi naszą duszę i daje siłę, aby wytrwać, wbrew przeciwnościom.

Spojrzenie

Można na sakrament Eucharystii spojrzeć przysłowiowym szkiełkiem i okiem – to tylko pamiątka, wspomnienie wydarzenia sprzed wieków. Jeżeli tak patrzymy to samych siebie okradamy z czegoś niezwykle cennego. Można na sakrament Eucharystii spojrzeć sercem. Wtedy dostrzegamy zarys wieczności, dotykamy zasłony, za którą jest życie wieczne. Spotykamy Jezusa żywego i obecnego tu i teraz. Musimy nauczyć się patrzeć sercem. A patrzeć sercem to patrzeć oczami Chrystusa.

Spotkanie

Świadome spotkanie z Bogiem sprawia, że przemienia się serce człowieka. Nic już nie jest takie samo. Można uciec, można się odwrócić, ale nie można zapomnieć. Nie można zapomnieć tego dotknięcia, które budzi w nas ziarno wieczności złożone w duszy, gdy się stawała pod tchnieniem Boga. Każdy z nas nosi w sobie taką iskrę, każdy z nas ma w sobie cząstkę wieczności. Nie zapominajmy o tym. Nie zapominajmy, że pomimo całego zła, w które obrośliśmy nosimy w sobie światło, zdolne pokonać wszelkie ciemności.

Adoracja

Kto adoruje, dziękuje i uwielbia Pana? Ten, który doświadczył spotkania z Bogiem. Ten, który doświadczył Jego dotknięcia. Ten, który spotkał Jezusa na swojej drodze i rozpoznał Go. Ten, który się przebudził i zobaczył wielkie dzieła Najwyższego dookoła siebie. W przyrodzie, w innych ludziach, w tysiącach działań na rzecz dobra. Ten, który zrozumiał kim jest i dokąd zmierza. Gdy to zrozumiemy zaczniemy dziękować za dar Boga Żywego, dar Eucharystii, Chleb z nieba – bo On daje siłę i wytrwałość aby wrócić do domu Ojca, do siebie.

Polecane strony